Επι τέλους βροχή...

Έχει πάει καιρός απο την τελευταία φορά που έγραψα στο blog. Κάτι η πίεση στη δουλειά που με έκανε να βλέπω υπολογιστή και να τρέχω, κάτι η έλλειψη ενδιαφέροντος για τον κόσμο γύρω μου τελευταία... με έκαναν ανενεργό ιντερνετικά.

Ίσως μου ήρθε να γράψω σήμερα γιατί με φόβισαν και εξόργισαν οι δηλώσεις κυβερνητικού εκπροσώπου εχθές που έλεγε οτι "άν συνεχιστεί έτσι το ασφαλιστικό, δε θα υπάρχουν αρκετά λεφτά να συνταξιοδοτηθούν οι σημερινοί τριαντάρηδες". Ακούς εκεί.... δηλαδή τα λεφτά που βάζω στο ΙΚΑ κάθε μήνα δε θα τα πάρω ποτέ!!!

Το θέμα είναι οτι δε με φοβίζει τόσο το αν θα τα πάρω ή οχι... είτε επειδή θα γίνει επανάσταση τότε απο τα παπούδια του μέλλοντος(εμάς δηλαδή), είτε επειδή θα επιστραφούν τα κλεμμένα και δανεισμένα (και αγύριστα) στα ταμεία, εγώ τα λεφτά θα τα πάρω. Αυτό που με φοβίζει είναι η τακτική της κυβέρνησης να εκφοβίσει τον κόσμο ώστε να συμφωνήσει με την όποια γελοία και άδικη αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού έτσι ώστε να το "σώσει". Φοβίζοντας τον κόσμο λέγοντας οτι το σύστημα θα καταρρεύσει, μπορείς να δικαιολογήσεις και να περάσεις οποιοδήποτε νόμο!!! Υπο την τρομολαγνεία έκανε ολόκληρο πόλεμο η Αμερική. Ελπίζω να μη συνεχιστεί αυτή η τακτική.

Σήμερα επι τέλους βρέχει. Την τελευταία φορά που είδα βροχή ήταν το Πάσχα και η γή πραγματικά διψούσε. Βέβαια "επι τέλους" λέω εγώ που μένω στο κέντρο της Αθήνας. Αυτοί που μένουν στις περιοχές όπου κάηκαν τα δέντρα θα ετοιμάζουν τα κανό για να την κάνουν απο εκεί. Τα αντιπλημμυρικά έργα άκουσα, αν τα κατουρήσεις θα διαλυθούν, πόσο μάλλον απο μία νεροποντή...

Έν τω μεταξύ συνεχίζουν να βγάζουν σε πλειστηριασμό τα καμμένα δάση. Με αυτά μου έρχεται στο μυαλό ένα παλιό ινδιάνικο ρητό... "Όταν κοπεί το τελευταίο δέντρο, όταν μολυνθεί το τελευταίο ποτάμι, όταν πιαστεί το τελευταίο ψάρι, μόνο τότε θα καταλάβουμε οτι τα λεφτά δέν τρώγονται... ".

Τουλάχιστον έβρεξε....

Η θρησκεία της αγάπης...

Στο παρακάτω blog βρήκα μία απίστευτη καταμέτρηση της αγάπης που κηρύσσει η θρησκεία στους ανθρώπους.
Αξίζει να του ρίξετε μία καλή ματιά...

Καταμέτρηση αγάπης...

HEEEEEELP!!!!!!!!

Είμαι κοντά στα τριάντα και δουλεύω σε μία εταιρία εδώ και τρία χρόνια. Πιό πρίν ήμουν φαντάρος και ακόμα πιο πρίν σπούδαζα. Δέν μπορώ να πώ οτι ξεκίνησα χωρίς να έχω μία. Μία την είχα και ίσως ακόμα παραπάνω. Δέν είμαι δηλαδή απο αυτούς που μπορούν να πούν “δέν είχα βοήθεια απο πουθενά”. Με λίγα λόγια ανήκω στον μέσο Έλληνα που πρόσφατα ξεκίνησε να δουλεύει, έχει μία οικογένεια που μπορεί να τον βοηθήσει στα πολύ αναγκαία (αλλα όσο ήταν φοιτητής τον βοηθούσε σε όλα), αλλα τώρα πρέπει να σταθεί στα πόδια του. Μικρομεσαίος θα έλεγα, όπως οι περισσότεροι.

Η δουλεία που έχω σύμφωνα με αυτά που ακούω θεωρείται καλή αφού αμείβομαι με περίπου 1300 ευρώ μηνιαία. Παρ' όλα αυτά, επειδή δέν είμαι απο Αθήνα, απο τα 1300, πληρώνω 350 ενοίκιο, 150 σε κάρτες, 200 λογαριασμούς-κοινόχρηστρα-κινητό, 200 φαγητό. Άρα μου μένει το ποσό των 400 ευρώ αν εξαιρέσουμε τα πάγια έξοδα. Φυσικά αυτοκίνητο δέν έχω. Αν υπολογίσουμε και κανένα γιατρό που θα τύχει ή κανένα απρόοπτο ασ’τα να πάνε. Με λίγα λόγια άν όλα πάνε κατ’ευχήν θα έχω βάλει στην άκρη κάθε μήνα 400 ευρώ!!!WOW!!!!!

Αλλά δέν τα λέω όλα...κάνω και αμαρτίες. Συμβαίνει καμία φορά να τολμήσω να πάρω κάνα ρούχο...όχι τίποτα ακριβό...άουτς. Άσε και το άλλο...καμιά φορά βγαίνω κιόλας που είναι μέγα οικονομικό λάθος για τον νέο εργαζόμενο. Λίγο πρίν τα 30 είμαι γαμώτο αν δεν τα κάνω τώρα αυτά τότε πότε;;; Με λίγα λόγια στην καλύτερη των περιπτώσεων ο μήνας τελειώνει στο μηδέν...στη χειρότερη...μαμάαααα, μπαμπάααααα, ξέρετε!!!

Το ερώτημα μου είναι λοιπόν, άν εγώ θεωρούμαι καλά αμειβόμενος πως μπορούν να τα βγάζουν πέρα οι άνθρωποι που δέν έχουν μαμά και μπαμπά αλλα έχουν οικογένεια να θρέψουν και παίρνουν τα γνωστά 700 ευρώ το μήνα;;;;; Πώς διάολο τα καταφέρνουν αυτοί οι ήρωες που θα έπρεπε να είχαν έδρα στο οικονομικό πανεπιστήμιο με της διαχειριστικές τους επιδόσεις!!!!!! Σάς παρακαλώ ας μου πεί κάποιος επειδή αν μου πεί εγώ με τα 1300 μου και χωρίς οικογένεια να θρέψω θα περνάω ζωή χαρισάμενη, θα είμαι η πρώτη μούρη στην πόλη και θα έχω και αμάξι τρελό!!! Έτσι που με κρατάτε στο σκοτάδι αναγκάζομαι να βγαίνω μόνο μία φορά την εβδομάδα και να παίρνω ένα ρούχο το μήνα!!!

Οι δεξιοί κάνουν πάρτυ!!!

Είδα ειδήσεις χθές και δέν πίστευα στα αυτιά μου!!!
Φαίνεται οτι το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να μας πείσουν οτι χωρίς ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση δουλειά δέ γίνετε. Πού ήταν πάλι χτές;;; Και μή μου πείτε οτι άν έβγαιναν να κάνουν δηλώσεις η Παπαρήγα ή ο Αλαβάνος δε θα τους δείχναν τα μίντια!!!
Η Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ κάνουν παιχνίδι μόνοι τους.

Το πολυδιαφημισμένο βιβλίο ιστορίας τελικά καταργήθηκε υπο τις πιέσεις της άκρας δεξιάς, τα Σκόπια έκαναν κίνηση ματ στην κυβέρνηση προσφωνίζοντας τον εαυτό τους Μακεδονία μέσα στη συνέλευση του ΟΗΕ ξεφτιλίζοντας την Ελλάδα και ο πρόεδρος της επιτροπής "σοφών" για το συνταξιοδοτικό ανενόχλητος είπε να περιμένουμε μείωση συντάξεων!!! Μάλλον δέν ήταν αυτές οι προεκλογικές δεσμέυσεις της Ν.Δ.

Με το ΠΑΣΟΚ σε αυτή την αλόιθωρη (μιά δεξιά, μια αριστερά) κατάσταση και τη δεξιά να κυβερνά οι ευθήνες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ του 15% έχουν μεγαλώσει και αυτοί φαίνετε να μην το έχουν πάρει χαμπάρι. Δέν είναι πια τα μικρά κόμματα που το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να φωνάζουν στους δρόμους και να αρνούνται τα πάντα. Πρέπει να συγκροτήσουν ισχυρή και συντεταγμένη αντιπολίτευση, με προτάσεις και όταν χρειάζετε να χτυπούν το χέρι στο τραπέζι. Ο λαός τους έδωσε πια αυτό το δικαίωμα πριν μία εβδομάδα!!!

Λάθος επιλογή...

Καλά μιλάμε θα μου πέσουν οι τρίχες απο το κεφάλι!!!
Κάθε μέρα περιμένω οτι θα ξεκινήσουν πολιτική συζήτηση τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ για το πώς κατάντησαν το κόμμα.
Καλά δέν το έχουν καταλάβει ακόμα οτι ο κόσμος που ψήφιζε ΠΑΣΟΚ, δεν το ξαναψήφισε πάνω απ'όλα λόγω έλλειψης σοσιαλιστικής ρητορικής.

Ρε γαμώτο........μόνο ποιός θα κάτσει στην καρέκλα του βασιλιά (της σκόνης πια) τους νοιάζει;;;

Στο κάτω κάτω αφού στο κόμμα θέλουν τυφλή αφοσίωση και πίστη γιατί ζητάνε ψηφοφόρους; Ας πάρουν σκύλο...

Ά!!! Ξέχασα!!! Πού είναι ο Αλαβάνος οεο;;; Ελπίζω μή με κάνει να κόψω κάνα χέρι...

Άστεγος....

Κοιτάζω και ξανακοιτάω τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών, μετά παρακολουθώ την επόμενη μέρα και έπειτα διαβάζω sites και blogs απο κάθε παράταξη... κάτι δε μου κολλάει καθόλου.

Δε με νοιάζει καθόλου τι πρεσβεύουν οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΚΚΕ. Οι ηγεσίες έρχονται και παρέρχονται. Αυτό που μένει σταθερό είναι η "βάση" ψηφοφόρων των κομμάτων αυτών. Και αυτή η βάση στη μεγάλη πλειοψηφία της είναι κοινή και για τα τρία αυτά κοινοβουλευτικά κόμματα. Είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που δουλεύουν πολύ και παίρνουν λίγα, είναι οι πολίτες που βλέπουν οτι χάριν της Ενωμένης Ευρώπης της ανταγωνιστικότητας και της παγκοσμιοποίησης τα δικαιώματά τους καταστρατηγούνται μέρα με τη μέρα και είναι και οι άνθρωποι πουδέν έχουν "βύσμα" σε κανένα κόμμα για να πιάσουν την "καλή". Είναι τέλος οι άνθρωποι που πιστεύουν οτι μια χώρα δίκαιη απέναντι σε όλους είναι δυνατή.

Το ΠΑΣΟΚ πίστεψε οτι έχει μια σταθερή βάση ψηφοφόρων που θα το ψήφιζαν επ'αόριστον δίνοντας στο κόμμα "λευκή επιταγή" όποια και να είναι η κατεύθυνσή του. Το ΠΑΣΟΚ, απο "σπίτι" για τους σοσιαλιστές που πίστευαν οτι μπορούν να είναι κυβέρνηση και να κάνουν πραγματική διαφορά, έγινε ένα κόμμα φιλελεύθερο. Επι Σημίτη, πήρε μια πίστωση χρόνου απο τον κόσμο του με την ελπίδα οτι αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει στην πολιτική που είχε επι Αντρέα. Ο κόσμος διαψεύστηκε στην πορεία και το ΠΑΣΟΚ τώρα πληρώνει το οτι ξέχασε τις ρίζες του στο σοσιαλισμό. Ο φίλος του ΠΑΣΟΚ ήταν πιστός στο σοσιαλισμό και όχι στο ΠΑΣΟΚ. Το κακό (ή καλό θα δείξει) είναι οτι η κατάσταση φαίνεται μή αναστρέψιμη μιάς και οι υποψήφιοι νέοι κομματαρχοηγέτες είναι απλά δεξιές φούσκες.

Το ΚΚΕ παραμένει ένα μεγάλο αριστερό κόμμα που αν δεν είχε το όνομα δύσκολα θα έμπαινε στη βουλή. Άν ήταν όσο δημοκρατικό στις διαδικασίες του όσο στα άλλα κόμματα θα είχαμε εκλογές για νέο αρχηγό αύριο, όπως και σε κάθε αύριο απο το 1991 που βγήκε η Παπαρήγα και μετά. Δυστυχώς όμως φαίνεται οτι η θέση του Γ.Γ. στο ΚΚΕ είναι εφ’όρου ζωής σαν τη θέση του Πάπα. Μιλάει σα να είναι απο άλλο πλανήτη και δέ μπορεί να καταλάβει π.χ. οτι δε γίνετε να διεκδικεί απο τη μία μέρα στην άλλη 1300 ευρώ βασικό μισθό ή να φύγουμε απο την Ε.Ε. Δε μπορεί να συντηρηθεί το ιστορικό και απαραίτητο στην κοινωνία ΚΚΕ είτε απο αγωνιστές παππούδες (που προσφέραν ότι είχαν με το παραπάνω), είτε με οργισμένα νιάτα που θα γίνουν πιο “τετράγωνα” σε λίγο που θα μεγαλώσουν, είτε με αυτούς που διαμαρτύρονται στο ΠΑΣΟΚ και δαγκώσαν το παραμύθι οτι ο Συνασπισμός είναι όργανο του άρχοντα του σκότους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι είναι άλλη ιστορία και απο τους δύο παραπάνω βασικά γιατί δέν έχει ιστορία. Βασίζεται σε πολλές και διαφορετικές φυλές ανθρώπων που είμαι πολύ περίεργος να δώ πώς θα συνενοηθούν. Μεγάλο μέρος της δύναμής του το πήρε απο τον Αλαβάνο ο οποίος παρ’όλο που ήταν εντυπωσιακός και πειστικός απο τότε που άρχισε η μανούρα με την παιδεία μέχρι και τις εκλογές, μένει να δούμε πώς θα διαχειριστεί τους σοσιαλιστές που πήρε απο το ΠΑΣΟΚ και πόσους θα πάρει ακόμα, μια και το ΠΑΣΟΚ τελεί υπο ιδεολογική διάλυση. Με ανησυχεί όμως η στάση του μετα τις εκλογές. Ποιά σταση;;; Η κυβέρνηση κάνει ό,τι θέλει, στο ΠΑΣΟΚ τρώγονται και.......που είναι ο Αλαβάνος οεο;;;; Ακομα μετράει ψήφους και χαίρεται μάλλον.

Κακόμοιρε σοσιαλιστή, αριστερέ και ονειροπόλε μιάς δικαιότερης χώρας μέχρι να τα βρείς ένα κόμμα που πραγματικά σε εκφράζει και μπορεί να κάνει διαφορά, σε κάθε εκλογές θα σπάς το κεφάλι σου ποιός απο τους τρείς είναι ο “μακρύτερος” για να τον ψηφίσεις. Έτσι, μπας και...

Η διάσπαση της αριστεράς...

Το παρακάτω link αποτελεί μια αρκετά έγκυρη περιγραφή για ένα ερώτημα το οποίο προκαλεί απορία στους πολίτες των νεώτερων γενεών, εμού συμπεριλαμβανομένου.
Για ποιούς λόγους έχει διασπαστεί η αριστερά στην Ελλάδα (αντίθετα με την γενικά ενωμένη δεξιά).

http://www.sek-ist.gr/784/15.htm